Neler oluyor?
-Hepinizin ortak noktası nedir? -Hepimiz yalnızız.
Babam ben üç yaşındayken kaçıp beni terk etti.
Sizden bir göreve gitmenizi istiyoruz.
Riskli bir gizli göreve. Ve ne yazık ki bu
sadece çocukların yapabileceği bir şey.
Gizli mesajlar. Harbor Adası'ndaki Enstitü'den geliyor.
Dördünüz, Enstitü'ye sızacak ve benim gizli ajanlarım olacaksınız.
Dört çocuğun bunları durdurabileceğini nereden çıkardın?
Siz sadece çocuk değilsiniz.
Siz olağanüstü çocuklarsınız.
Gizemli Benedict Derneği.
Hoş geldiniz yeni öğrenciler.
Ben müdürünüz Dr. L.D. Curtain.
L.D. Curtain senin kardeşin.
-Ve peşinde olduğumuz adam. -Evet.
Bu galeri, en değerli icadıma ev sahipliği yapıyor:
-Fısıldayıcı. -Bildiğin zihin kontrolü işte.
Hem de sadece Stonetown'ı değil, tüm dünyayı kontrol ediyor.
-Güle güle özgür irade. -Başlama zamanı.
Evet Kate. Kuleyi basacağız.
Güvenlik, Fısıltı Odası'na.
-Kırmızı Kod. -Uygun olan tüm güvenlik personeli…
Ben kendini iyileştirmesi gereken yaralı bir insan değilim!
Ya da…
-Her an uyanabilir. -Yardım da istedi.
-Ne yapıyorsun? -İradesini kırmaktan başka şansımız yok.
Bu bir makine.
Neden ayak uydurmuyorsun?
Evet!
Başardı!
Ben Curtain.
Geri çekilin. Acil Durum sona erdi.
Nasıl bir his?
-Hafızanı kaybetmek. -Bir şeyler arıyormuşum gibiydi.
Gözümün önünde duran cevabı.
O sendin Kate.
Başından beri sendin.
-Seninle gurur duyuyorum. -Sizinle yaşamak istiyorum.
Ben de bunu düşünüyorum.
Çalışmalarına nasıl devam edeceğini hiç düşündün mü?
Boatwright Akademisi'ne gitmeyi umuyordum.
Bunu hak ediyorsun.
Orada senin kıymetini bilirler.
-Constance. -Saygısızlık olmasın ama reddediyorum.
-Ret mi? -Evlat edinilmeyi.
Burada kalırım ama evrak işlerine girmeyelim.
-Siz ne yapacaksınız? -Onu bulacağım.
Ondan vazgeçmeyeceğim.
-Fısıldayan sadece bir hatıra. -Gerçekten mi?
Bende daha iyisi var.
Bu ilginç olabilir işte.
Sevgili Dernek üyeleri,
birlikte geçirdiğimiz yıllar içinde
pek çok şaşırtıcı şey yaşadık, değil mi?
Aniden kendimizi hiç beklenmedik yerlerde bulduk.
Yedi saniye.
Seninki nasıl bu kadar hızlı?
Hazırladığım bitki temelli bir besin takviyesiyle
mitokondriyal fonksiyonlarını artırdım.
Tam bir rock yıldızı.
Yeni tanıştığımız harika insanlarla, mümkün olduğunu bile
hayal edemeyeceğimiz şeyler yaparken.
Ya da uyum olarak da bilinen, o tarifi zor durumun gündelik sürprizlerinde.
Evet, beklenmeyen şeyler insana neşe verir.
Hayatı renklendirebilir.
Daha heyecanlı hâle getirebilir.
Yenilikçi.
Ama verimli değil.
-Eğlenmek için vaktimi feda edebilirim. -Mantıklı.
Madge.
Nedir o?
Ama…
…tüm sürprizler güzel değildir.
Dingin denizler, bir anda dalgalanabilir.
Bu yüzden birbirimize sahip olmamız çok önemli.
Ve bu yüzden hepinizi yeni bir maceraya davet ediyorum.
Biz bir aileyiz.
Ve gündelik hayat bizi farklı yerlere gönderse de
bu fırtınalarla karşılaştığımızda
bir araya gelme vaktimiz gelmiş demektir.
GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ
TRENTON LEE STEWART'IN
"GİZEMLİ BENEDICT DERNEĞİ" İSİMLİ KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
-Saygıdeğer konuğumuz Dr. L.D. Curtain. -Ta kendisi.
Sokakta insanlar sizi durdurup teşekkür ediyor mu?
Niye böyle bir şey yapsınlar?
Acil Durum'u tek başınıza çözdüğünüzden olabilir mi?
Hayatımızın en büyük krizlerinden birini.
-Evet. -Herkesin gözünde kahraman oldunuz.
Hayır, hayır.
Ben basit bir adamım.
Daha doğrusu bir sorunu görüp
bundan sorumlu bilim insanını bulabilen bir adam.
-Doktor Garrison. -Evet.
İhanete uğradığınızı hissediyor musunuz?
Tabii ki. Hissetmez miyim?
Ama burada mesele ben değilim. Ben sadece…
Eşsiz bir zekâya sahip olduğum ve sorunu çözmeyi
bildiğim için şükrediyorum.
Herkes adına.
-Şimdi de son girişiminiz, Mutluluk. -Mutluluk.
Dersler, televizyon programları, yeni bir kitap.
Bir tür guru oldunuz.
Üzgün olan herkesi, teker teker ortadan kaldırıyorsunuz.
-Evet. -Herkesi mutlu edebilirmişsiniz.
Söylenenleri kontrol edemem ama evet.
Edebilirim.
Ah, kaşlar kalktı.
Mutlu olmak istemiyor musun?
Sürekli mi?
Yaşadığımız iniş çıkışlar, insan olmanın gereği değil mi?
Hayır. Bence bunu içindeki kötümser söylüyor.
Neden mutluluğu seçmeyesin ki?
Bir şey soracağım.
Bunu hak ettiğini biliyor muydun Hannah?
Keyif almayı, iyi hissetmeyi seçebileceğini biliyor muydun?
Benimle bu mümkün.
Mutluluğu…
…seç.
Ne oldu?
Birden yoğun bir mutluluk hissetmeye başladım.
Harika değil mi?
Gel, kahvaltı et.
Aç değilim.
Dutch baby'mi yemedin de ondan.
Bebekler.
Üç, iki, bir.
-Tünaydın, Benedict'lerin evi. -Siz kimsiniz?
Rhonda nerede?
Arkadaşım, buna inanmaman lazımdı.
Biliyorum. Ben de yeni bir karaktere çalışıyordum.
-Dünya gezgini. -Çok ikna edici.
-Nasılsın? -Gayet iyiyim.
İpuçları zor ama adil. Çocuklar bayılacak.
Seni göreceğim için çok mutluyum.
Hey, yarım kalan bir işimiz var.
Stonetown oduncuları müthiş bir ritim tutturdu.
Ama yine de asil Norveç gücüne yetişemiyorlar.
Ve kazanan, Bergen takımı oluyor.
Hayır!
Avrupa Kupası bu yıl Antwerp'te. Orada intikamımızı alırız.
Demek oradasın.
Antwerp.
İyi deneme. Ama söyleyemem, biliyorsun.
Bay Benedict nasıl?
Asabi, zaman zaman sinir bozucu, öyle olmadığında da asabi.
Hâlâ o haksızlığa takılmış durumda.
Bence bu avı, çocuklar için olduğu kadar kendisi için de yapıyor.
Bence de. Keşke… Bir dakika.
Nereye gidiyor bu? Bay Benedict?
Alo?
-Nereye gidiyorsun? -Tren istasyonuna.
-Bir sempozyuma gidiyoruz. -"Sempozyum" mu?
Evet. Bak.
Davet edildin mi ki?
Ben saygın bir bilim insanıyım. Eminim…
Açık mikrofon mu bu?
Çocukları beklerken vaktimizi değerlendirebiliriz, diye düşündüm.
Mantıklı değil mi? Hem gerçeği de daha fazla saklayamayız.
Gerçeği duymak isteyen yok ki.
Bunu kaç kez denedin Bay Benedict.
Kimse merak etmiyor.
Önemli olan, Acil Durum'un sona ermiş olması.
Onu alkışlarken seninle dalga geçmeleri,
iç karartıcı bulunman kimin umurunda?
-Kim dalga geçiyormuş benimle? -O önemli değil.
İnsanlar hayatlarına geri döndü. Önemli olan bu.
Yani bunu zafer olarak görüp tadını çıkarsan mesela?
Kardeşim bu kadar etkili bir guru olarak görülürken
kimse güvende değil. Bu…
Bence epey güvendeyiz.
Hey, onu kıskanman normal.
-Bunların hiçbiri adil değil. -Pardon.
Gerçek önemli.
Önemli bir konferans bile değil. Orta seviye bile değil.
Kıskanmıyorum. Pardon.
Bay Benedict!
Pardon.
-Bay Benedict. -Affedersiniz. Yoldan çekilin.
Bay Benedict.
Pardon. Affedersiniz. Bay Benedict.
Nereye…
Bay Benedict.
Bay Benedict?
Hey!
TREN PROGRAMI
MACERAYA BAŞLAMAK İÇİN KONAKLA GÖRÜŞÜN!
(MACERAYA HAZIRLANIN)
"Maceraya hazırlanın" diyor.
Belki birkaç yedek kıyafet alabilirsin.
Lazım olan her şey kovamda var. Ya da kovamdakilerle alıp
yine kovamda taşıyabilirim.
Ben ufak bir acil durum çantası veya kuruyemiş alayım.
-Gerek yok. -Peki ya…
Buna?
Çok yönlü bir alet.
Ben yonttum, kovan için.
Çok güzel ama yerim yok…
Oraya vinç bile sığdırıyorsun.
Kendi başımın çaresine bakabilirim.
Biliyorum Katie'cik. Ama sana bakmak benim de görevim.
Ek olarak.
Gitmemiz lazım.
Ben de mi bir kova alsam?
Mesela bir gerdel?
Güzel olur.
Yaz için planınız var mı?
Dünya'nın alçak yörüngesine bir greyfurt göndereceğiz.
Harika bir plan.
Sen de gelsene. Isı kalkanlarına yardımcı olabilirsin.
Gerçekten çok isterdim
ama gitmem gereken bir buluşma var.
Eminim o da harikadır.
Hazır mısın?
Evet ama saat 11.00 olmak üzere.
Ah, postacı. Evet, çok dakiktir.
Sticky'ye o kadar mektup yazdım.
Ya bir yığılma ya da bir iletim sorunu var herhâlde.
Belki bugün hepsi bir anda gelir.
Onu yakında göreceksin zaten. Hatta hepsini.
Onları tekrar göreceğin için gergin olabilir misin acaba?
Eskisi gibi olacak mısınız diye?
İnsanlar farklı şekillerde iletişim kurmayı sever.
Bazen mesele bu kadar basittir.
Ayrıca ne kadar zaman geçmiş olursa olsun
seni tanıyor ve önemsiyorlar.
Ve bu değişmeyecek.
Ama bekleyebiliriz de tabii.
Sizi gördüğüme sevindim.
Her şeyi aldın mı?
Güzel vakit geçir, tamam mı?
Herkes uzun ve garip görünüyor.
Hepimiz büyüdük.
Hayır. Ondan değil.
Sarılalım mı?
İğrençleşme.
Ama bir şey yapmamız lazım.
Tamam, geri döndük.
Malum meseleyi bir konuşalım. Constance, zihniyle bir makineyi öldürdü.
Evet, sorularım var.
Benim de. İçeri girelim.
Gerçekten bir yıl oldu mu?
Pek sayılmaz.
-Köpek adam mı? -Çocukları topla.
Sizi görmek çok güzel, gerçekten.
Bunun eğlenceli bir buluşma olması gerekiyordu.
-Ama? -Bay Benedict ve Number Two…
…şu anda kayıp.
Nasıl yani?
-Bence bayağı açık bir cümleydi. -Nasıl? Ne oldu ki?
Benedict ve Number Two, Avrupa'yı gezip
hepimizi bu buluşmaya getirecek bir hazine avı için ipucu yerleştiriyorlardı.
Çok eğlenceli!
Ne? Eğlenceli görünüyor.
Ama zorunlu haberleşmemizi ikinci kez kaçırdılar.
Ben… Bu, yurt dışında güvenlik için kurduğumuz
kusursuz bir sistem.
Number Two'yu da bilirsiniz. Asla bir kere bile kaçırmaz.
Hele iki? Mümkün değil.
-Ama çıtları çıkmıyor. Yok oldular. -Ne yapacağız?
Milligan ve ben onları bulmak için her şeyi yapmalıyız.
Tabii hazine avı da iptal oldu.
Çok üzgünüm.
Teşekkürler, François.
Söyleyeceğin her şey işimize yarayabilir.
Maalesef biz de bir şey bulamadık.
İzlerini kaybettik. Geçen her saniye önemli.
Peki ne zaman Avrupa'ya gidiyoruz?
Biz de onları aramak istiyoruz. Yardım edebiliriz, biliyorum.
-Üzgünüm Reynie ama olmaz. -Teşekkürler.
Hayır.
Duygusal olarak anlıyorum ama bu gerçekçi bir şey değil.
Hatta ters etki bile yapabilir.
Tehlikeli.
Onu sona saklıyordum ama evet, çok tehlikeli olabilir.
Çok fazla bilinmeyen var. Olmaz.
Kesinlikle hayır.
Çok üzgünüm.
Bayan Perumal'ı ve Boatwright Akademi'yi aradım.
Kısa süre içinde sizi alacaklar.
Zor, biliyorum. Ama…
Biz hallederiz.
Onları bulacağız, tamam mı?
Anlamıyorum. Bizim de gitmemiz gerek.
Neden bizi başkalarının eline bırakıyorlar?
Mantıklı ve tedbirli davranıyorlar.
Neredeler, ne oldu bilmiyoruz.
İyi de biz hep riskli şeyler yapıyoruz. Bizim olayımız bu.
İptal olan hazine avının ilk ipucunu görmek isteyen var mı?
-Rhonda'dan aşırdım. -Neden?
Sebep söylesem rahatlayacak mısın?
-Belki. -Bay Benedict gitti.
Belki bir kuyuya düştü, belki pervane parçaladı.
Ama her türlü, onu bir daha göremeyeceğiz.
Constance.
O da bu ava çıkmamızı isterdi.
Belki de bize son armağanı bu olur. Mirası.
Hadi ama Reynie.
Belki de ödül yeni bir süveterdir.
Hayır, ödül onunla tekrar bir araya gelmek.
Bizi ona götürecek ipuçları bıraktı.
Olduğu yere.
Avrupa'ya gidip Bay Benedict'i bulmak için ipuçlarını kullanabiliriz.
Ya da en azından kuyuyu buluruz.
Bu sayede, iletişim kurdukları son noktaya yaklaşabiliriz.
Oradan da izlerini süreriz.
Rhonda ve Mulligan bize asla izin vermez. Onları duydun. Çok tehlikeli.
-O zaman ben varım. -Ben de.
İnsan deneyiminin sınırlarını zorlamak istiyorum.
Bize her şeyi yapabileceğimizi söylediler.
Ve ne yaptığımızı, kim olduğumuzu biliyorsunuz.
Biz, Gizemli Benedict Derneği'yiz.
O yüzden gidelim.
İlk ipucu ne?
"Bir şey mi arıyorsun? Aç beni.
Aradığın şeyin, içimde olduğundan eminim.
Elbette içimde her zaman umut bulabilirsin.
Ama ondan önce çaresizlik gelir, sonra ise vaka."
Kafiye, şiir yazmanın en ucuz yolu.
"Aranan şey, arayana bağlıdır.
Biri bobin ararken diğerinin hedefi bardaktır.
Biri arar doğa, öbürleri bakım.
Sorulana değil, sorana bakın.
Alın size bir ipucu, hâlâ anlamadıysanız beni.
Aradığınız cevabın da içimdedir yeri."
Bu kadar mı? Bu imkânsız.
Bütün bunlar tek bir şeyde olamaz.
Dedi, sihirli kovası olan kız.
-Nereye gidiyorsun? -Kütüphaneye.
Şoför?
-Sanırsın plastik manken. -İnatçı.
Affedersiniz.
Şoför.
Şoför!
-Domuz rillette? -Hayır.
İstemiyor musun?
En azından yemekleri güzel seçmişler.
Tabii, tabii.
Bize zarar vermek niyetinde olsalar neden bu kadar düşünceli olsunlar?
Birçok sosyopat son derece kibardır.
Karşımızda bir hayırsever olabilir. Güçlü bir hayırsever.
Ama evet, yardım etmek isteyen biri. Evet.
Sözlük, tabii ki. Alfabetik gidiyor.
"Umut, çaresizlikten sonra gelir ama vakadan da önce."
Ve "Aradığınız cevabın da içimdedir yeri."
-Sözlüğün tanımı da… -Sözlükte.
Ama hangi sözlük? Benedict'in sözlüklere saplantısı var.
Evde 17 sözlük var. Yabancı dilleri de sayarsanız 28.
Yani son baktığımda öyleydi.
Sen gittiğinden beri çok şey oldu George.
Birçok sözlük alındı.
O kadar çoksa ayrılmamız gerek.
-Sticky, kütüphaneye. Siz de… -Benedict'in odasına.
Sözlük…
Onun raf sistemini hâlâ anlayamadım.
Çünkü bir sistem yok.
Eminim Boatwright'ın kütüphanesi çok düzenlidir.
Öyle. Hemen hemen her şey öyle.
Tahmin edebiliyorum.
Peki, ne bileyim, posta teslimatları falan nasıl?
-"Posta teslimatı" mı? -Aklıma o geldi.
-O nasıl? -Posta ofisine gidiyoruz.
Herkesin posta kutusu var. Yani özel bir şey değil.
Gerçi biraz komik.
Öğrenci kulüplerinin kurulduğu masalar var.
Füze bilimi, münazara falan.
-Bir gün Dill ve Bees… -"Bees" mi?
Bees, Brady Beesley?
Neyse işte. Simsiyah giyindiler
ve boş, siyah bir tabelası olan bir masaya boş yaka kartlarıyla oturdular.
Hiçlik Kulübü. Ve 25 kişiyi falan da katılmaya ikna ettiler.
-Çok komikti. -Güzelmiş.
Neyse, posta teslimatınızda sorun yok gibi görünüyor.
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Ama seni özledim.
Seni görmek güzel.
MERRIAM WEBSTER'IN ÜNİVERSİTE SÖZLÜĞÜ
-Bana kırsalda yaşamı anlatsana. -Tamam.
-İnek sağıyor musun? -Ara sıra.
-Domuzları besleme? -Gerekiyorsa.
Hasat?
Sadece hasat zamanı.
Ne biçiyorsun? Yalnızlık mı?
-Hiç yalnız hissetmiyorsun. -Tabii.
Dünyaya karşı baban ve sen.
Senin gibi işte.
Benedict'in baban olması nasıl bir his?
Babam değil, ev arkadaşım.
Peki.
Saygılı bir mesafe, zeki sohbetler.
Ben satrançta iyi olduğunu sanmasına izin veriyorum, o da bana yemek veriyor.
Ne aradığımı bile bilmiyorum.
-Sonunda doğru bir şey. -Ne?
Sözlüklerden bahsediyorum.
İstediğin kadar laf sok, beni seviyorsun.
Kendin söyledin.
Merhaba.
Ne yapıyorsunuz?
Kelime dağarcığımı genişletiyorum.
Çiftlikte çok kitap yok.
Daha mı çok kitap istiyorsun? Hemen sipariş veririm.
Var olanlar daha çok tarihî gerilim, farkındayım.
Hayır, sorun değil.
Tamam o zaman.
Yardıma ihtiyacınız yok mu? Herhangi bir sorun?
Hayır.
Birazdan görüşürüz.
Kapa çeneni.
-Orada da mı sözlük var? -Hayır, sadece kurcalıyorum.
Buldum.
Kitap içinde kitap.
"Her gezgin, günlük tutmalıdır.
Her günlük de bir sır.
Hızlı oku ve devam et.
İyi yolculuklar. Bay Benedict."
Ne diyor?
Bu…
Saçmalık.
Bir dakika, her sayfadaki son kelime italik yazılmış.
"Kestirmeden gülleri,
büyük riskler al.
Dikişe başla…
Oltamı… Al… Git…
…Köpek balığı… Yolu öğren…
…soğuk kesim, kestirme, aparkat."
-Bu kadar. -Peki o zaman.
-Çok net. -Ne demek bu?
Transa girmiş gibi hisseden var mı?
Belki yapısal bir şeydir.
Gizli bölme içinde gizli bölme mi?
Yapısal. Evet. Ver şunu.
-Ne yapıyorsun? -Constance.
Sayfalar farklı boyutlardaydı. Ben de ayırdım.
Buna "tırtıklı kenar" deniyor. Lüks bir kitap basım tekniği.
Bay Benedict asla bir kitaba zarar vermemizi istemez.
-Evet, çok kötü hissediyorum. -Ama saat işliyor.
Çabuk olsanız iyi olur.
Yavaşça okuduk. Oysa "hızlı oku" diyordu.
"Kestirmeden git."
Kestirmeden git.
-Kestirme ne ki? -Bir gemi.
-"Gemi" mi? -Sadece bir gemi değil.
Dünyanın en hızlı gemisi.
Denizcilik dergisine aboneyim de.
-George, bu yaşta biri için bu acınası. -Ne var?
İnanılmaz bir dünyaya açılan bir pencere o.
İçinde haberler, politika, fikirler ve tarifler var.
Demek istediğim, Benedict denizciliği sevdiğini biliyor.
Evet, bunu çok konuştuk.
Yani anlayacağını biliyordu.
O yüzden gemidir.
-O da şu anda limanda. -Nasıl…
Denizci camiasında
amiral gemilerin nerede olduğu hep bilinir.
Bunu herkes bilir Kate.
Yani bugün yola çıkmamızı planladıysa…
Limana gitsek iyi olur.
Öylece limana mı gideceğiz? Sonra?
O bir şeyler ayarlamıştır. Sonuçta planı buymuş.
Orada öğreniriz.
Ben inanıyorum.
Yani bunu gerçekten yapıyor muyuz?
Onları bulacağız.
Ama hemfikir olmamız gerek.
Bunu yapıyor muyuz?
Yapıyoruz.
Buyurun, ben Rhonda. Evet?
STONETOWN LİMANI
STONETOWN LİMANI ULAŞIM SİSTEMİ
Cevap verin, lütfen! Aracınız yakında gelecek.
Milligan!
Kusura bakmayın, kendimiz halletmek zorunda kaldık.
Merak etmeyin. Dikkatli oluruz. İyi yolculuklar.
Ne?
KESTİRME
SS Kestirme için son çağrı.
Tüm yolcular gemiye.
SS Kestirme için son çağrı.
Weatherall, Kate?
Muldoon, Reynard?
Başka bir isme kesilmiş olabilir mi?
Bay Nicholas Benedict'i deneyin. Biletimiz olmak zorunda.
Dediğim gibi biletler nadiren burada bırakılır.
Genellikle imza karşılığında elden teslim edilirler.
Elden teslim.
Ve istisnası neredeyse yoktur.
Lütfen. Hizmet bekleyen başkaları da var.
-İkidir söylüyoruz. -Lütfen.
Birkaç isimle daha "teslimlemeye" çalışacağız.
Öyle bir fiil yok beyefendi.
Rhonda Kazembe. Milligan?
Güvenilirliğinizi neden kaybettiğinizi anlıyorsunuzdur eminim.
Vaktimiz de çok az.
Sıradaki lütfen.
Daha başlamadan bilet yüzünden başarısız olacağımı
-tahmin edememiştim. -Bir şey düşünmemiz gerek.
Bu plan… En hafif tabirle safçaydı.
Nereye gidiyorsun?
-O tekneye binmemiz şart. -Gemi.
Gemideyken tekne dersen kıç cezası alırsın.
-Kıç. -Ne?
-Ah, güzeldi. -Çocuklar, fikre ihtiyacım var.
Tüm bunlar bir işaret değilse ne işaret, bilmiyorum.
Bize ihtiyaçları var.
Nasıl bir tehlikedeler, kim bilir?
RAFİNE ŞEKER
Vakit geldi efendim.
En azından güzel bir kahvaltı verdiler.
Ne düşünceli adam.
Ah, o.
Seni görmek çok güzel kardeşim.
Ve iş arkadaşını.
Derhâl salıverilmemizi talep ediyorum.
Salıverilmek mi? Nereden?
Dar bir pencereden bakma, Ortak.
Number Two.
Organizasyon şemanızı ben bilemem.
-Neden? -Ne "neden"?
Neden buradayız?
Ah, bunu söylemek için sabırsızlanıyorum.
Çok…
…sevineceksin.
Çok geç.
-İyi yolculuklar. -İyi yolculuklar.
Bu… Biraz sürpriz oldu.
Bu son derece hakkaniyetli bir ifade.
Reynie hiç böyle bir çocuk değil.
Kate tam da böyle bir çocuk.
Yapamayacakları hiçbir şey olmadığını biz söyledik.
Böyle olmalarını biz istedik.
-Belki de… -Bize inanmışlar.
Alt yazı çevirmeni: Dilan Toplu